Boudewijn & Githa

💝 1 mei waren wij precies een jaar verder. Waar de droom van Boudewijn en mij met het leidinggeven aan één hotel begon, geven we nu leiding aan twee hotels op twee van de mooiste plekken van Nederland. Landgoed De Wilmersberg in Twente en Landgoed Lauswolt in Friesland. Beide hotels werkten ooit onder de vlag van Bilderberg, allebei hebben we een groot zomerconcert en bij allebei de hotels vindt je een gastbeleving die een stabiele 9+ scoort.

Sinds een jaar is de jarenlange vriendschap tussen deze hotels een huwelijk. Bumpy, zo waren de afgelopen 12 maanden. Zowel zakelijk als privé. Want naast het runnen van de twee bedrijven verhuisde mijn moeder na bijna 50 jaar uit mijn ouderlijk huis, onze zoon moest zijn studie met een half jaar uitstellen om gezondheidsredenen en op de achtergrond zoemden nog wat zaken die om onze aandacht vroegen. Samen of apart, sterk staan wij, Boudewijn & ik. Dag in dag uit. Ook op de zondagen dat het thuis gezellig moet zijn, maar de fut er bij ons allebei even uit is. Altijd vinden wij, soms met behulp van onze hoofden, elkaar weer in onze harten terug.

Hij is nakomertje van 6, ik ben enig kind. Twee individualisten. Daarom past deze stap zo goed bij ons. Vanuit de plekken in onze gezinnen van herkomst willen we allebei niets liever dan onderdeel zijn van iets groters. Ons gezin, met drie kinderen en mijn moeder Nell van 85, gaat daarin voorop. Het onderdeel kunnen uitmaken van twee top hotelteams was een droom waarvan we nooit konden vermoeden dat die uit zou komen.  

Allebei leerden we al jong zorgen voor de ander. Boudewijn verloor zijn beide ouders tijdens zijn studie in Groningen. Mijn grote zorg was die voor mijn vader. Hij kreeg een zwaar herseninfarct op mijn 12e. Dit maakt dat we beide, misschien een tikkeltje geparentificeerd, graag zorgdragen voor het welzijn van de mensen om ons heen. Dan is het vak van hotelier een cadeau, geen werk (wel een valkuil hoor ik de kenners zeggen 😁).

Noodgedwongen leerden we doorzetten als het moeilijk wordt. Door onze persoonlijke omstandigheden waren wij in studententermen bejaard toen we afstudeerden, Boudewijn was 28, ik 26. Door de vele hobbels die we te nemen hadden, waren we ons er allebei van bewust dat we altijd onze harten moesten volgen en onze hoofden niet moeten laten hangen als het even niet loopt zoals we willen.

Boudewijn verliet De Wilmersberg, zoals Marc Van Gulick Landgoed Lauswolt verliet. Vier grote schoenen moesten gevuld worden in het afgelopen jaar. Dankzij de onophoudelijke steun & support van onze collega's, onze gasten, vrienden en familie kijken we met een grote glimlach en een warm hart terug. De schoenen beginnen te passen...

🍀 Wij hopen dat wij dit zo nog een hele tijd voort mogen zetten.